PDF Εκτύπωση E-mail


  • Η Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα


Οι έλληνες καθολικοί είναι γύρω στις 50.000 (0,5% του πληθυσμού). Πρόκειται για θρησκευτική και όχι εθνική μειονότητα. Τα ονόματα και τα επίθετα, τα έθιμα και οι παραδόσεις, ιδίως στα νησιά, είναι κοινά μεταξύ καθολικών και ορθοδόξων. Η συμβολή των ελλήνων καθολικών στη νεοελληνική λογοτεχνία κατά τους τελευταίους αιώνες είναι σημαντική.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες αυξάνεται συνεχώς η παρουσία των αλλοδαπών καθολικών που είναι πια μόνιμοι κάτοικοι της Ελλάδος και ο αριθμός τους σήμερα ίσως ξεπερνά τον αριθμό των ελλήνων καθολικών. Πρόκειται κυρίως για γυναίκες, συζύγους ελλήνων που σπούδασαν ή εργάσθηκαν στο εξωτερικό, για συζύγους ελλήνων ναυτικών κλπ. Επίσης ο τουρισμός, καθώς και η ελεύθερη διακίνηση των πολιτών της Ενωμένης Ευρώπης είναι αιτία αυξήσεως της παρουσίας αλλοδαπών καθολικών λόγω των μικτών γάμων.

Εκτός από τους πιστούς αυτούς, που με την πάροδο του χρόνου εντάσσονται πλήρως στην τοπική καθολική Εκκλησία, έντονη είναι και η «προσωρινή παρουσία» άλλων καθολικών, που βρίσκονται στη χώρα μας είτε ως οικονομικοί είτε ως πολιτικοί πρόσφυγες. (Η παραμονή τους στην Ελλάδα κυμαίνεται από μερικούς μήνες ως αρκετά χρόνια) :
-Οι πολωνοί, που προ ετών είχαν φθάσει τις 120.000, σήμερα είναι περίπου 40.000.
-Οι φιλιππινέζοι, (κυρίως φιλιππινέζες) περίπου 45.000 (από τους οποίους 15.000 στην περιοχή των Αθηνών). -Οι ιρακινοί, περίπου 4.000, κυρίως στην περιοχή των Αθηνών.
-Οι αλβανοί (αριθμός ακαθόριστος) σκορπισμένοι σε όλη τη χώρα.
-Οι ουκρανοί καθολικοί, καθώς και άλλοι από διάφορες χώρες τόσο της Ανατολικής Ευρώπης όσο και της εγγύς Ανατολής, αλλά και της Αφρικής.

Έτσι ο αριθμός των καθολικών πιστών σήμερα στην Ελλάδα υπερβαίνει τις 350.000. Οι περισσότεροι καθολικοί βρίσκονται στην «μεγάλη Αθήνα», μια πόλη σχεδόν τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων.

Σημαντική είναι η παρουσία της καθολικής Εκκλησίας στις Κυκλάδες, κυρίως στα νησιά Σύρο (8.000) και Τήνο (3.000). Καθολικοί επίσης υπάρχουν στην Κέρκυρα (2.500) στη Θεσσαλονίκη (2.000), στην Πάτρα, στην Καβάλα, στο Βόλο και σε άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδος, καθώς και σε αρκετά νησιά (Νάξος, Θήρα, Κρήτη, Ρόδος, Κως, Σάμος, Χίος, Κεφαλληνία, Ζάκυνθος κλπ.). Ένας καθολικός ναός στο Ναύπλιο και ένας άλλος στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας (κοντά στο Αλουμίνιο της Ελλάδος) εξυπηρετούν πολύ τους καθολικούς τουρίστες που επισκέπτονται αντίστοιχα τις Μυκήνες και την Επίδαυρο (στην Πελοπόννησο) και τους Δελφούς (στη Βοιωτία). Η πλειονότητα των ελλήνων καθολικών ακολουθεί το ρωμαϊκό τυπικό στη θεία λατρεία. Οι καθολικοί του βυζαντινού τυπικού είναι γύρω στις 2.500, ενώ οι αρμένιοι καθολικοί μερικές εκατοντάδες.

  • Η Ι. Σύνοδος της Καθολικής Ιεραρχίας της Ελλάδος

αποτελείται από 6 μέλη:

Πρόεδρος

  • Ο Σεβασμιότατος ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΠΑΠΑΜΑΝΩΛΗΣ, Επίσκοπος Σύρου, Θήρας και Αποστολικός Τοποτηρητής της Επισκοπής Κρήτης.

Γενικός Γραμματέας

  • Ο Σεβασμιότατος ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΡΙΝΤΕΖΗΣ, Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου, Αποστολικός Τοποτηρητής της Επισκοπής Χίου και Μητροπολίτης παντός Αιγαίου.

Μέλη

  • Σεβασμιότατος ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ, Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών και Αποστολικός Τοποτηρητής της Αρχιεπισκοπής Ρόδου
  • Σεβασμιότατος ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΠΙΤΕΡΗΣ, Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας, Ζακύνθου, Κεφαλληνίας και Αποστολικός Τοποτηρητής του Βικαριάτου Θεσσαλονίκης.
  • Σεβασμιότατος ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΑΛΑΧΑΣ, Τιτουλάριος Επίσκοπος Καρκαβίας και Έξαρχος των Ελληνορρύθμων Καθολικών Ελλάδος.
  • Σεβασμιότατος ΝΙΣΑΝ ΚΑΡΑΚΕΧΕΓΙΑΝ , Εξαρχος Αρμενίων Καθολικών Ελλάδος.
Το κυριότερο πρόβλημα, από ποιμαντικής πλευράς, για την Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα είναι η διασπορά των πιστών της σε όλη τη χώρα. Από τη διασπορά αυτή προέρχονται όλα τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Εκκλησία, η οποία, με την παρουσία τόσων ξενογλώσσων πιστών της, βλέπει να αλλάζει η μέχρι προ μερικών ακόμη ετών «παραδοσιακή» μορφή της. Έτσι δημιουργούνται ποιμαντικά προβλήματα με τους μικτούς γάμους, δυσκολίες για τη συγκέντρωση των παιδιών του κατηχητικού, των εφήβων, των νέων, δυσκολίες για τη δημιουργία «χριστιανικής κοινότητας» με κέντρο τον ενοριακό ναό. Η διασπορά αυτή, ακόμη και μέσα στις πόλεις, καθιστά πολύ δύσκολο το έργο των ιερέων και των μοναχών. Εξάλλου, το πρόβλημα νέων ιερατικών και μοναχικών κλήσεων, ιδιαίτερα μεταξύ των μοναχικών ταγμάτων, είναι πολύ οξύ και ανησυχητικό κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες.